Haar gezicht

Is het gezicht uit mijn dromen.
Haar gezicht kan ik overdag
niet vergeten.

Zij is de spiegel tussen dag en
nacht.
Zodat ik de uren doorkom
terwijl ik wacht..

Tot ik weer mag verdwijnen in
mijn nachtelijke dromen.
Waarin de liefde wacht.

Zo een die eeuwig lijkt te duren.
Een liefde zonder ramen en
deuren.

Maar elke ochtend bij het wakker
worden.
Blijven alleen de restanten van
mijn dromen over.

Als de nacht valt.

Nu valt de schemer over de stad.
Een mijmer diepe gracht in schemer
gevat.

Stil verdoken met een steen verweerd
gezicht staan de huizen aan de gracht.

Het zwarte water daar in de diepte benee
voert zacht kabbelend hun lichtjes mee.

En de nachtwind uit het oosten voert
zachte weemoedig muziek met zich mee.

Stilletjes loop ik peinzend voort.
Want net als de dag verdwijn ik weer alleen
in de nacht.

Liefste.

Twee keer per dag
ontmoeten wij elkaar.
Elke keer als ik bij je kom.
In de vroege morgen bij
het krieke van de dag.
Of in de vroege avond.

Kom je me altijd blijmoedig
tegenmoet.
Van jou mooie ogen en rode
haar, zoals jij naar me toe
kom lopen.
Menselief, daar kan ik intens
van genieten.

Dan lopen wij samen door
het groene gras.
Schuchter loop je me achterna
als wij de schuur ingaan.
Ik duik dan de hooizolder op
en spring dan weer naar benee.

Spreid het hooi voor je uit op
de grond.
Geef je zelfs een meelkoek.
Ik doe je onderkant.
En duik onder je met mijn kruk.
En met het zacht pompend
geluid van de melkmachine.
Zie ik weer je liters melk gaan.

Dankbaar

Op mijn geliefd plekje In de
duinen.
Kijk ik tevreden terug op
de gebeurtenissen van
vandaag.

Toch nog redelijk onverwacht
zo in een keer, opa van twee
kleindochters.
Ze zijn dan wel twee maanden
te vroeg, maar het zijn nu al
twee vechtertjes.

De eerste etappe is achter de
rug.
Dankbaar kijk ik omhoog.
Nogmaals, bedankt dat jullie
over mijn, nu drie meiden
hebben gewaakt.

Geloven in.

Wie leert mij de liefde weer
kennen.
Wie toon mij opnieuw wat
liefde is.

Als liefde een rustplaats is.
Om te schuilen voor een
storm.
Als dat bestaat mag ik daar
ook weer eens komen.

Misschien houd het me warm.
Gewoon met een lach en een
traan, n arm om me heen.
Verdwijn uiteindelijk misschien
ook de eenzaamheid om me
heen.

Mijn herinnering brengt mij
niet meer thuis.
Als liefde is als een raam
of open deur.

Toon mij dan de weg.
Zodat ik hem weer bereikt.
Ook al ben ik hem kwijt.

Zijn het toch mijn herinneringen
die me vullen met tederheid.
En ook al zeggen sommigen
dat echte liefde niet bestaat.
Is dat toch het gene waar ik
alleen nog voor gaat.

s Avonds

s Avonds word de wereld kleiner.
En bij het vallen van de duister.
Is er de eenzaamheid die op me
wacht.
Het valt steeds zwaarder om
alleen te zijn.
Op straat lopen zij die beminnen
meer bijeen.

s Avonds ligt er op mijn zwijgen
het gevoel  van eenzaam zijn.
En de behoefte van een innig woord
te krijgen.
En zelf voor iemand lief te zijn.

LET OP !

Ik ga vissen en gooi
een lijntje uit.
Het klinkt misschien
gek.
Maar dat maakt niet
uit.

Ik ga vissen, al ben
ik het verleerd.
Maar let op, ik ga en
wel vanaf vandaag.
En zie wel wat er
van komt.

Want ik ben vrij en
heb alle tijd.
Kom vanzelf wel
iemand tegen die
vist naar mij.

Troost.

Ik zit weer op mijn geliefde
plekje in de duinen.
In roerloos zwijgen sinds
het dalen van de zon.

En boven de kim zie ik de
eerste zilveren stralen van
de maan die weer opkomt.
Ook al zwijgt mijn stem
soms door droevenis.
Voel ik me vaak alleen.

Toch kan ik genieten van de
schoonheid als ook straks
weer de bleken stralen van
de zon.
Als voorbode van een nieuwe
dag opkomt.

Kruisje

Mijn kruisje ben ik al lang geleden
verloren.
Ik hoef hem niet te voelen en aan
te raken.

Als je gelooft, in wie of wat, en hoe
je het ook mag noemen.
Als je altijd blijft hopen en geloven
in je idealen.

Je liefde onbaatzuchtig kan delen.

Dan zit dat symbool.
Van geloof, hoop en liefde verankert
In je hart.

De laatste zonnestralen.

Geluk betekent ook, genieten te
lopen langs de weilanden.
Die overgoten worden door de
laatste zonnestralen.
Over een smal pad.

Waar de wind ritselt door het
struikgewas.
De lucht door de laatste zonnestralen
in verschillende kleuren word gehuld.
De velden groen, zoete geuren van
het struikgewas.

Een vogel die fluit, een wolk muggen
dansend door de lucht.
En langzaam word het weer tijd om
naar huis te gaan.
Waar de stilte op me wacht.