Stille troost

Op mijn geliefd plekje in de
duinen.
Denk ik nog even terug aan
mijn bezoekje aan jou.
Dan zie ik jou weer alleen
zitten, stil voor je uit starend.
Terwijl ik op jou toeloop, vraag
ik me af.
Hoe grijs zijn jou dagen.
Hoe zwart is jou nacht.
Gaan jou gedachten nog terug
naar al die tijden van weleer.
Er zijn zoveel dingen die ik nog
zo graag [...]

Lees het hele bericht »

82 jaar

      
Zittend aan het eind van de tafel.
Omringd door je kinderen en
kleinkinderen.
Zoveel vreemden mensen voor
jou alleen.
De herkenning is net als het 
verleden en heden , aan jou
voorbij gegleden.
En toch kijk je dankbaar om je
heen.
Liefdevol en glimlachend kijk jij
me aan.
Als ik jou met een lepeltje een
advocaatje met slagroom voer.
Soms kijk je mij zo doordringend
aan.
Dat ik me zelf [...]

Lees het hele bericht »

Verder weg.

Verloren staar je voor je uit.
Tot het moment dat ik voor
je stond.
Een flauwe herkenning in je
ogen.
Ik pak je rolstoel beet om
met je te gaan wandelen.
Waar breng je me naar toe
meneer.
Betty en ik gaan samen met
jouw even wandelen.
Je kijk je dochter aan en zegt
tegen haar, dag sandra.
Nee moe, ik ben betty.
Ja dat weet ik toch.
Even later [...]

Lees het hele bericht »

Hee, schoonheid

Met een brede glimlach
en stralende ogen.
Keek je mij en betty aan.
Ik ga met je mee betty,
zei je meteen.
Is goed moe, gaan we
even lekker een stukje
wandelen.
In een waterige zonnetje
lopen we even later buiten.
Onderwijl tik je met je
handen op de leuning van
de rolstoel.
Ik weet het je maakt daar
soms je medebewoners er
horentjesdol mee.
Maar ik denk ach, het is
net of [...]

Lees het hele bericht »

Stil zwijgend

Op mijn geliefde plek in
de duinen.
Staar ik stil voor me uit.
Dit was weer een dag
waarin het verleden zich
herhaalde in het heden
Maar dan met de rollen
omgedraaid.
Met zachte hand, een grap
en grol.
Probeer ik jou wat stukjes
brood te voeren.
Lachen kijken wij elkaar
in de ogen.
Onderwijl stop ik een stukje
brood in je mond.
Zachtjes streel ik over je
wang.
Zodat je het stukje [...]

Lees het hele bericht »

Keer op keer

Stil zittend, je handen
gevouwen op je schoot.
Je naam zacht prevelend
voor je uit.
Een vast gegeven uit je
verleden.
Het enige wat je niet wil
vergeten.
Jou houvast tussen verleden
en heden.
Tussendoor noem je betty
berend en mij.
Terwijl je onze namen noemt.
Kijk je triomfantelijk voor je
uit.
Alsof je wil zeggen, ik ben
jullie niet vergeten.
Keer op keer.
Maar verder kom
je niet meer.
                              10-3-07.

Lees het hele bericht »

Moederke

Langzaam onder een waterige
zonnetje schuifelde we over
het pad voort.
Kijk ons nou, zei beer tegen je.
Vroeger nam je ons bij de hand.
En nu nemen we jou bij de hand
mee.
Zijdelings keek ik naar je gezicht.
Uitdrukkingsloos keek jij voor
je uit.
Tijd en plaats waar je was drong
totaal niet tot je door.
Voor de steen las je tot twee keer
toe zijn [...]

Lees het hele bericht »

Verloren.

In gedachten verzonken trof
ik je aan.
Hee, schoonheid op mijn stem
reageerde jij direckt.
Vol trots zei je, kijk dat is mijn
broer.
Volgens mij is dat uw zoon zei
een van je medebewoners.
Dat weet ik ook wel zei je direct.
Dag moederke, later zittend in
de koffiekamer begon jij te
praten over het verleden.
Net alsof ik een deelgenoot was
van jou jeugd en verleden.
Bijna [...]

Lees het hele bericht »

Voorgoed afgesloten.

Het ouderlijk huis is
dik 60 jaar van ons
geweest.
Het staat nu kaal en
leeg.
De stilte is nu nog
het enige wat er in
leeft.
Ieder hoekje,
elk plekje bezat zijn
verhaal.
Lief en leed is er
gedeeld.
En nu op het eind.
Heb ik al mijn gedachtes
en gevoelens met de
bezem weggeveegd.
Inwendig een traan
gelaten.
50 jaar mijn thuis
geweest.
Zoals een schip wordt
gedoopt met champagne.
Zo hebben wij op de
zelfde manier [...]

Lees het hele bericht »

Ontleden van het verleden.

Het huis word steeds leger.
Net alsof langzaam het
leven er uit verdwijnt.
Met een raar en onwennig
gevoel verplaatsen we ons
door jou huis.
Met de wetenschap je komt
hier nooit meer thuis.
Je verblijft voorgoed in een
verpleegtehuis.
Ontwennig spitten we door
jou spullen heen.
Het meeste verdwijnt in dozen.
Voor jou veel waard omdat je
het al vele jaren heb bewaard.
Bij ons rijst soms  de vraag
waarom [...]

Lees het hele bericht »