Ik kijk naar de donkere lucht.
Ver weg valt een ster naar
beneden.
Ik doe een wens.
Ik geef al mijn zinnen over.

Ik wacht op jou.
Waar ben je, vrouw van mijn
dromen.
Droom met mij over het
geloven.

Laat mij je betoveren.
Voel de hartstocht van ons
samen komen.
De passie lang verborgen, komt
langzaam tot leven.
Door het strelen van mijn hand.

Ik voel warme vocht.
Druppels op het water.
Druppels op mijn gezicht.
Langzaam kom ik tot ontwaken.
Kijk rond en zoek nog steeds jou.
De vrouw uit mijn dromen.

Weet wat ik voel en
begrijpt wat ik
bedoel.

Ook al leven we apart
ons eigen leven.
Bij elke stap die ik doe.
Kijk ik uit naar jou.

Soms is er een flits.
Maar na twee seconde
dooft die weer uit.

Het grootste gedeelte
van mijn leven heb ik
doorlopen.
Met goede en slechte
dromen.

Ook al leef ik nu weer
een tijd alleen.
Ik weet het zeker.

Eens komt het moment
dat wij elkaar ergens
zullen tegenkomen.
En op het moment dat
wij elkaar in de ogen
kijken.

Zeggen van het lijkt wel
of ik jou mijn levenlang
al ken.
Dan weten wij beiden
dat wij elkaars hart
hebben bereikt.

Tot dat moment stap ik
rustig, rondkijkend verder.

Op het moment dat ik jou
ontmoet.
Hoop ik dat het meer is dan
zomaar iemand tegenkomen.
En dat moment er een is van
herkenning en verwondering.

Waarbij ik je binnen laat in mijn
diepste gevoelens en gedachtes.
Met het risico dat je ziet, dat ik
niet zo bent als ik me voordoet.

Want ook ik ben kwestbaar en
gevoelig en zoek ook wel eens
mijn weg.
Op de grenzen van het leven.
En soms geef ik me bloot.

Vaak door onbegrip gedreven
Stromen mijn gedachtes ook wel
eens doelloos als de golven van
de zee.
Maar als je tot mijn diepste kern
kan komen.

Zul je zien dat er liefde is, warm
gelijk de zon.
En als wij samen smelten, komt
dat omdat jij me bereiken kon.

Als ik jou ontmoet.
Laat mij je dan meenemen.
Naar de maan waar we
zwijmelend dansen in het
maanlicht.

Als tussenstop bij de
sterren.
Venus en Mars als bakens
in het heelal.
En voor we terugkeren.

Staan we daar hand in hand.
Kijkend naar onze weg in de
toekomst.

Een van die flonkerende
sterren heeft een vonk bij
ons doen ontstaan.
Die ons liet weten onze
zoektocht is voorbij.

Ach, ik droom nog steeds
zacht.

Als ik droom dan
droom ik van jou.
Ik maak voor jou
Gedichten over
liefde en beminnen
en eeuwige trouw.

Als ik zeg tegen jou
kom in mijn armen.
Laat mijn liefdesvuur
jou verwarmen.

Vraag ik me af waar ik
je moet zoeken.
Is het in een droom
omdat ik een dromer
ben.

Is het op het strand
omdat jij net als de
zee, wild, onstuimig
en breekbaar ben.
Tussen de maan en
sterren, omdat jij net
als een ster mij naar
je toe zal leiden.

Of ben je net als de zon.
Omdat jij net als een
zonnestraal vol vuur en
warmte ben.

Vertel me waar je ben.
Leid me naar je toe.
Zodat mijn zoektocht
zijn einde vind.
En ik mezelf in jou
armen terug vind.