Nooit gestopt met het streven.
Maar nu toch alleen in het
verborgen leeft.
Ik heb nog steeds iets te geven
omdat ik ook mijn verlangens
bezit.
In mijn rijkste zonnedagen, in
mijn zwartste tegenspoed.
Altijd konden ze vragen, altijd
was er overvloed.
Nu heb ik iets te vragen omdat
er diep in mij het gevoel is van
een groot gemis.
Ik heb nog zoveel te geven, maar
wil nu toch ook eens ontvangen.
Maar mijn eenzaamheid is mijn
gevangenis.
Weer eens even bij je wezen buurten Avondfluisteraar, de laatste drie zijn weer ‘ouderwets’ mooi. Prachtig geschreven…..puur.