Daar ligt zoveel onuitgesproken
tussen mensen ogen.
Woorden die via de ogen worden
uitgesproken.
Daar hangt zoveel tussen.
Soms intense liefde en warme
vriendschap.
Of angst en beven dat het leven
tot leed zal maken.
Soms zoveel vrees voor een ziekte
die we willen ontwijken.
Waardoor de smart ons steeds
dieper zonder woorden zal raken.
Er is zoveel waar we woordenloos
aan voorbij lopen.
Onopgemerkt of het als een blinde
ontwijken.
Bang dat het ons zal raken.
Maar waar woorden zwijgen, handen
liggen samen gevouwen.
Raakt onze ziel de uiterste rand.
Het verschil tussen liefde en
woordenloos rouwen.
mooi!