Niemand kan iets aan me zien
of iets aan me merken.
Niemand kijk er in het diepste
van mijn hart.
Nee, voor de buitenwereld lijk
Ik alleen maar sterker.
Maar van binnen zit mijn pijn.
Voel ik mijn verdriet van
eenzaamheid en de pijn van te
lang alleen te zijn.
Maar niemand lijkt het te merken.
Ik raak een beetje op.
Maar ik kan het niet laten merken.
Want wat betekend dan mijn
woorden.
Als ik tegen een ander zeg
Kop op.
Dan zijn jouw woorden doorleefde steun. Woorden van iemand die in zichzelf heeft durfen kijken……..woorden van iemand die weet hoe het is…….dat is 1000 maal meer waard dan het ‘kop op’ van een flierenfluiter die zichzelf heeft verloochend.
Precies zoals ik bedoel!!
Dank je wel