Op mijn geliefde plek in
de duinen.
Staar ik stil voor me uit.
Dit was weer een dag
waarin het verleden zich
herhaalde in het heden
Maar dan met de rollen
omgedraaid.
Met zachte hand, een grap
en grol.
Probeer ik jou wat stukjes
brood te voeren.
Lachen kijken wij elkaar
in de ogen.
Onderwijl stop ik een stukje
brood in je mond.
Zachtjes streel ik over je
wang.
Zodat je het stukje brood
wel moet opeten.
Zonder de kans dat je het
uit je mond kan halen.
Mezelf op dat moment
afvragend hoe vaak jij mij
zo heb gevoerd.
Als ik jouw het laatste
stukje in je mond stop.
Zie ik plotseling tranen in
je ogen.
En met bevende stem vraag
je me.
Je gaat toch nog niet weg.
Nee moederke ik blijf nog
even.
12-05-07
